مقالات

چرا ایستگاه‌های گاز به سیستم ارتینگ (گراندینگ) نیاز دارند؟

صنعت گاز به دلیل ماهیت به شدت اشتعال‌زا و انفجاری گاز طبیعی، همواره با استانداردهای سخت‌گیرانه ایمنی همراه است. در ایستگاه‌های تقلیل یا تقویت فشار گاز (CGS و TBS)، وجود تجهیزات الکترونیکی حساس، لوله‌های فلزی مدفون در خاک، و سازه‌های مرتفع، پتانسیل بالایی برای جذب صاعقه و ایجاد جریان‌های هرزگرد (نشتی) ایجاد می‌کند. در این میان، سیستم ارتینگ و چاه ارت ایستگاه گاز به عنوان حیاتی‌ترین سپر دفاعی برای حفاظت از جان پرسنل، سلامت تجهیزات و جلوگیری از فاجعه‌های آتش‌سوزی شناخته می‌شود.

در این مقاله، به بررسی اهمیت چاه ارت در ایستگاه‌های گاز، نحوه عملکرد آن در برابر صاعقه و خطرات الکتریکی، و الزامات استاندارد آن می‌پردازیم.


چاه ارت ایستگاه گاز: ضامن ایمنی در برابر صاعقه و خطرات الکتریکی

ایستگاه‌های گاز به طور مداوم در معرض خطرات ناشی از الکتریسیته ساکن، صاعقه، و خطاهای اتصال کوتاه سیستم‌های برق‌رسانی قرار دارند. کوچک‌ترین جرقه در این محیط‌ها می‌تواند منجر به انفجارهای مهیب شود. سیستم ارتینگ با انتقال امن این جریان‌های سرگردان به زمین، خطرات را به حداقل می‌رساند.

۱. حفاظت در برابر صاعقه (Lightening Protection)

صاعقه دارای ولتاژ و جریان فوق‌العاده شدیدی است. ایستگاه‌های گاز به دلیل داشتن دکل‌های مخابراتی، لوله‌های فلزی مرتفع و شیرهای برقی، هدف مناسبی برای برخورد صاعقه هستند. سیستم ارتینگ متصل به صاعقه‌گیر (مانند برقگیرهای فرانکلین یا الکترونیکی)، جریان عظیم صاعقه را بلافاصله پس از برخورد جذب کرده و از طریق هادی‌های نزولی به چاه ارت هدایت می‌کند تا بدون آسیب به ایستگاه، در زمین تخلیه شود.

۲. تخلیه الکتریسیته ساکن

جریان گاز با سرعت بالا درون لوله‌ها باعث ایجاد اصطکاک و تولید الکتریسیته ساکن می‌شود. اگر این بار الکتریکی تخلیه نشود، در نقاطی که لوله‌ها به هم متصل می‌شوند یا در محل شیرآلات، جرقه ایجاد شده و باعث انفجار می‌گردد. هم‌بندی (Bonding) لوله‌ها و اتصال آن‌ها به چاه ارت، این بارهای ساکن را به طور مداوم تخلیه می‌کند.

۳. جلوگیری از برق‌گرفتگی و خطای اتصال کوتاه

تجهیزات برقی و ابزار دقیق موجود در ایستگاه (مانند کنتورهای توربینی، سنسورهای فشار و دما، و سیستم‌های مانیتورینگ) ممکن است دچار نقص فنی یا اتصال بدنه شوند. چاه ارت باعث می‌شود جریان خطا به جای عبور از بدن اپراتور، از طریق مسیر کم‌مقاومت ارت به زمین منتقل شده و فیوزها یا کلیدهای حفاظتی (مانند RCD) را فعال کند.


ویژگی‌ها و مشخصات فنی چاه ارت استاندارد در ایستگاه گاز

ایجاد سیستم ارتینگ در صنایع نفت و گاز بسیار حساس‌تر از ساختمان‌های مسکونی است. بر اساس استانداردهای بین‌المللی مانند IEEE 80 و استاندارد ملی گاز ایران (IGS)، چاه ارت ایستگاه گاز باید ویژگی‌های زیر را داشته باشد:

  • مقاومت الکتریکی بسیار پایین: مقاومت مجاز برای سیستم ارتینگ ایستگاه‌های گاز معمولاً زیر ۲ اهم (و در برخی تجهیزات ابزار دقیق حساس زیر ۱ اهم) تعیین می‌شود.
  • استفاده از مواد کاهنده مقاومت استاندارد: برای پر کردن چاه ارت از بنتونیت و مواد کاهنده مقاومت مجاز استفاده می‌شود تا رطوبت خاک حفظ شده و مقاومت زمین در طول سال پایدار بماند.
  • استفاده از تجهیزات مسی باکیفیت: صفحه مسی (با خلوص ۹۹.۹٪)، سیم مسی بدون روکش (ارت لخت) با مقطع مناسب (معمولاً ۵۰ یا ۷۰ میلی‌متر مربع) و شینه ارت باکیفیت.
  • جوش کدولد (Cadweld): اتصالات درون چاه ارت و نقاط اتصال هادی‌ها نباید به صورت دستی یا با بست‌های معمولی انجام شود؛ بلکه باید از جوش احتراقی (کدولد) استفاده کرد تا در برابر خوردگی و قطع شدن مقاوم باشد.

تفاوت ارت صاعقه‌گیر و ارت تجهیزات (ابزار دقیق) در ایستگاه گاز

یکی از اصول مهم در طراحی ارتینگ ایستگاه‌های گاز، تفکیک یا هم‌بندی هوشمندانه سیستم‌های ارت است:

  1. ارت صاعقه‌گیر (Clean/Dirty Earth): جریان صاعقه بسیار مخرب است. بنابراین، چاه ارت صاعقه‌گیر باید به گونه‌ای طراحی شود که جریان شدید صاعقه وارد سیستم‌های حساس ابزار دقیق نشود.
  2. ارت تجهیزات و بدنه (System Grounding): برای تخلیه جریان‌های نشتی ضعیف و حفاظت از بدنه فلزی دستگاه‌ها.
  3. هم‌بندی متقاطع (Equipotential Bonding): تمامی این چاه‌های ارت در نهایت باید به صورت هم‌پتانسیل به یکدیگر متصل شوند تا از اختلاف پتانسیل خطرناک بین نقاط مختلف ایستگاه جلوگیری شود. این کار معمولاً از طریق دریچه‌های بازدید (تست باکس) کنترل می‌شود.

نگهداری و تست دوره‌ای چاه ارت ایستگاه گاز

حفر چاه ارت پایان کار نیست. مقاومت چاه ارت به دلیل تغییرات فصلی، خشکی هوا، خوردگی صفحات مسی و از دست رفتن رطوبت خاک تغییر می‌کند.

طبق استانداردهای ایمنی اداره کار و شرکت ملی گاز:

  • مقاومت چاه ارت باید حداقل به صورت سالانه (ترجیحاً در گرم‌ترین و خشک‌ترین فصل سال) توسط دستگاه ارت تستر (میگر) اندازه‌گیری شود.
  • سیستم‌های صاعقه‌گیر و اتصالات هم‌بندی باید به صورت چشمی از نظر عدم خوردگی و شل شدگی بررسی شوند.
  • در صورت بالا رفتن مقاومت چاه، باید نسبت به احیا یا حفر چاه ارت پشتیبان اقدام کرد.

نتیجه‌گیری

چاه ارت در ایستگاه‌های گاز نقشی فراتر از یک سیستم الکتریکی ساده دارد؛ این سیستم شریان حیاتی ایمنی ایستگاه است. سرمایه‌گذاری روی طراحی مهندسی، استفاده از متریال باکیفیت، اجرای اصولی و تست‌های دوره‌ای منظم سیستم ارتینگ، تضمین‌کننده امنیت سرمایه‌های مادی، حفظ جان کارکنان و پیشگیری از حوادث ناگوار در صنعت گاز کشور است.

5/5 - (1 امتیاز)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *